بهرام عبادپور ادامه داد: بازده حدود 23 الی 24 درصدی با P/E معادل 5 برای این صنعت در بازار سرمایه متصور است اما این صنعت، در چند سال گذشته دستخوش عوامل داخلی و بیرونی متفاوتی بوده است.
عبادپور گفت: به نظر می رسد سال 91 که بالاترین نرخ بازدهی 60 درصدی برای این صنعت روی داد متاثر از تورم و نوسانات ارزی بود و دلایل افت اخیر نیز هدفمندسازی یارانه و افزایش هزینه های تولید بوده که از بهره مالکانه شروع شده و تا حامل های انرژی و هزینه های کارگری ادامه داشته است.
وی افزود: از طرف دیگر، تقاضای زیادی هم وجود ندارد و رکود مسکن جوابگوی تولید نیست.
عبادپور در ادامه در خصوص این عوامل اشاره داشت: اگر در صنایع فلزی ما این عوامل رفع شده و یک جذابیت هایی به وجود بیاد و بازارهای موازی مثل بانک ها سپرده های خود را متعادل کنند، می توان چشم انداز خوبی را برای صنایع فلزی متصور بود .
وی خاطرنشان کرد: بازار سرمایه بحشی از اقتصاد ممکلت است که متاثر و در تعامل مستقیم با اقتصاد است، وقتی رکود در اقتصاد حاکم می شود و با تلاش دولت تورم کنترل شده، ولی رکود باقی می ماند، بازار سرمایه هم از این قضیه متأثر می شود.
عبادپور گفت: حرکت های مختلفی باید در عرصه ملی صورت بگیرد که یک سری از حرکت ها مخصوص بازار سرمایه است. طبیعتا این حرکت ها با مدیریت جدید در بورس، مثل شفافیت های اطلاعاتی، انتشار مستقیم اطلاعات و سیستم تدان روی داده است که از این طریق، دسترسی عمومی به اطلاعات رخ داده و بستر اولیه برای حرکت های بعدی را ایجاد می کند.
رییس هیأت مدیره فولاد دامغان در ادامه بیان داشت: سیاست مدیران اقتصادی جدید هم بر این رویه است که نرخ سود را جا به جا کنند تا نقدینگی را در بازار سرمایه افزایش دهند.
وی در ادامه افزود: وقتی سرمایه گذاری وارد بازار سرمایه می شود یکی از انگیزه های وی برای سهامداری، DPS سهام است که هر گاه این متغیر افزایش یابد، بهره مندی از آن سهم نیز افزایش می یابد. در کنار آن، عایدی هم یکی از نکات مهمی است که باید مدنظر قرار بگیرد تا سرمایه گذاری موفقی صورت بگیرد.
منبع: پايگاه اطلاع رساني بازار سرمايه -سنا-